Wrap-up April

Op het vlak van lezen heb ik in april een rollercoaster achter de rug. Met boeken die mij enorm positief hebben verrast, tot zelfs een boek waar ik veel van verwachtte maar dat helaas een boek wordt op mijn top tien minst graag gelezen boeken.

Ik las deze maand maar liefst 17 boeken. Daarbij zaten weliswaar 3 kinderboeken en 2 strips/graphic novels en van ‘De hel’ heb ik het grootste deel vorige maanden gelezen. Maar toch heb ik in het totaal 4409 pagina’s gelezen. Mede dankzij de instagramchallenge om in de laatste week van april minstens 1000 bladzijden te lezen. Het was een echte challenge maar het is me toch gelukt.

Mijn favoriete boek in april is ‘Unsinkable’ van Lotte Van Den Noort. Ik werd zo meegevoerd in het verhaal en vergat echt de omgeving om me heen tijdens het lezen. Het boek dat op mijn unhaul-stapel ligt en ik echt niet graag las was ‘Het smelt’ van Lize Spit. Het is dankzij Shannah waarmee ik het boek samen las, dat ik het heb uitgelezen.

Wat is jouw favoriete boek in april?

Review: Reizen Waes Vlaanderen

Tom Waes – Reizen Waes Vlaanderen

Op reis gaan… Daar kunnen we in deze tijd alleen maar van dromen. En wie het toch doet is gebonden aan allerlei maatregelen. Ook Reizen Waes kon in 2020 niet doorgaan. In ieder geval niet de versie in het buitenland. Maar daar hadden Tom Waes en zijn team iets op gevonden want binnen België mocht hij wel op reis en daaruit vloeide het programma ‘Reizen Waes Vlaanderen’ voort. In het programma konden we samen met Tom Waes leuke plekjes ontdekken in Vlaanderen.

Ik mocht van Standaard Uitgeverij het boek, dat gebaseerd is op het TV-programma, recenseren. Het leuke aan dit boek is dat de verhalen erin terug komen, met af en toe wat extra info maar over elke provincie kan je nog leuke to do’s of logeeradresjes ontdekken. Dus het boek is ook te gebruiken als een reisgids over Vlaanderen.

Natuurlijk heb ik ook al enkele dingen uitgetest uit het boek. Nee, ik heb niet geproefd van de Muskusrat uit Oudenaarde en heb ook geen kaartje gelegd met de vier zussen in Brustem. Maar we hebben gisteren op de terugweg van ons weekendje Ardennen beslist om even om te rijden om twee bezienswaardigheden te gaan ontdekken. Twee kunstwerkjes in Vlaams-Brabant en Limburg. Als West-Vlaming woon ik helemaal aan de andere kant van het land en was het nu het ideale moment om dit te gaan ontdekken. Wij gingen wandelen in Borgloon, waar we het doorkijkkerkje ‘Reading Between The Lines’ tegenkwamen en in Tielt-Winge ontdekten we de ‘Vlooybergtoren’. Die toren stond weliswaar al op mijn to-do-lijstje sinds die ook een rol had in de serie ‘Callboys’ op Vier (Play4).

Na het lezen van dit boek heb ik al een hele lijst opgemaakt met dingen die ik wil gaan bezoeken in Vlaanderen. Want Vlaanderen heeft écht heel wat te bieden. Als jij Vlaanderen ook graag zou leren kennen of met andere ogen zou willen bekijken, dan raad ik je zeker ook aan om het boek te lezen. Het is een heel leuke aanvulling op het TV-programma.

O ja… En je hoeft je ook niet te beperken tot Vlaanderen alleen want ook in Wallonië is er vanalles te ontdekken. Zo gingen wij dit weekend naar de Ardennen en waanden we ons zelfs af en toe in Zuid-Frankrijk. Enkel het zonnetje ontbrak een beetje. Maar met een stevige wandeling kregen we het ook wel warm genoeg.

Ik hoop dat ik jullie warm gemaakt heb voor het boek én voor ons land!

Blogtour: Lotte Van Den Noort – Unsinkable

Vandaag is het mijn beurt in de blogtour van Unsinkable van Lotte Van den Noort. Het eerste wat opvalt als je het boek in handen hebt, is de prachtige cover. Dit is echt een boek dat je in de boekenkast wilt hebben staan. Als je het boek opendoet, dan krijg je eerst een mooie sfeerfoto en de toon was gezet. Ik ben er meteen in beginnen lezen.

Unsinkable gaat over de ‘Titanic’. Wie kent het verhaal niet van de Titanic? Het onzinkbare schip dat op volle zee verongelukte en waarbij vele passagiers het niet overleefden. Maar is het verhaal wel zo gegaan? Over het ongeluk bestaan enkele complottheorieën. En over eentje daarvan gaat dit boek. Katharina (Kitty) Thompson werkt als kamermeisje in een hotel als ze op een dag een advertentie ziet om op de Titanic als kamermeisje aan de slag te gaan. Kitty droomt ervan om met haar verloofde Benedict naar Amerika te verhuizen en solliciteert voor de job. Haar broer Colin, die een belangrijke job uitvoert bij de baas van White Star Line, waaronder het schip vaart, wil niet dat ze vertrekt. Kitty houdt echter voet bij stuk en gaat op 10 april 1912 aan boord van de Titanic.

Dit boek zie er best wel dik uit maar door de meeslepende vertelstijl en de prachtig beelden die de auteur kan oproepen, vergat ik alles in mijn omgeving en was ik zo verdiept in het boek dat het in no-time uit was. Het verhaal is ook heel spannend want je weet natuurlijk wel dat de Titanic uiteindelijk zal zinken maar hoe vergaat het lot van Colin, Kitty en haar vriendinnen? Raken zij uiteindelijk gered of neemt de Titanic hen mee naar de diepte van de oceaan? Lotte heeft met Kitty een heel leuk personage neergezet maar ook de andere personages kregen voldoende diepgang mee en waren stuk voor stuk “echte” personages met hun leuke en ook minder sympathieke kanten.

Dit is écht één van mijn favoriete boeken van 2021 en we zijn nog niet eens halfweg. Een dikke 5 sterren voor ‘Unsinkable’.

Recensie: Rico Hop – Dwars & Co

Dankzij Rico Hop en Uitgeverij Lannoo mochten wij ‘Dwars & Co’ lezen. Wij, dat zijn, mezelf (36 jaar), mijn oudste zoon (9,5 jaar) en mijn jongste zoon (6,5 jaar). Want voor deze recensie neem ik ook de ervaringen van mijn zonen mee.

De jongste kan wel al een beetje zelf lezen maar het boek bevat iets teveel tekst voor zijn beginnerstempo. Dus heb ik het boek voorgelezen. De oudste is alleen maar geïnteresseerd in ‘De waanzinnige boomhut’ en dit behoort daar niet toe, dus was het al meteen afgeschreven.

Maar toen mijn zoon mij dit hoorde voorlezen, kwam hij stiekem mee op het bed zitten en nam het boek daarna mee naar zijn eigen kamer om verder te lezen. Ja, hij was ook verkocht. En dat vond de jongste dan weer niet leuk, want hij wilde het boek naast zich laten liggen, zodat ik de volgende avond zeker weer kon voorlezen.

Het verhaal gaat over dwarsliggers. Ze wonen in de riool en komen pas ’s nachts buiten. Want dan gaan ze dwarsliggen. De prik uit de cola, een gaatje in je tand, de batterij van je telefoon die plots leeg is,… weet jij hoe dat zomaar gebeurt? Dat doen de Dwarsliggers. De Dwarsliggers werken voor het bedrijf ‘Dwars & Co’ en  hun taak is om ’s nachts als de mensen in hun bed liggen, dingen uit te steken om het leven van de mensen zuur te maken. Daarvoor hebben ze een heleboel hulpmiddelen met allerlei gekke namen. Zo gek, dat ik tijdens het voorlezen, regelmatig over mijn woorden struikelde. Volgens mij hebben de Dwarsliggers dat met opzet gedaan.

Maar Dwarsligger wordt je niet zomaar. Daarvoor moet je eerst naar de Leeracademie voor Hoogstaande Dwarsligkunsten. En als je alles hebt geleerd, dan moet je ook nog slagen voor een heel moeilijke missie. Stip staat aan het begin van zijn dwarslig-carrière en heeft dus ook een heel belangrijke missie gekregen die hij niet mag verprutsen. Hij moet allerlei taken uitvoeren en het belangrijkste daarbij is dat hij niet ontdekt wordt door de mensen. Dat maakt hem heel zenuwachtig want hij wil niet de eerste zijn die gepakt wordt of ontdekt wordt.

Dit boek is hilarisch. De tekeningen van Bas Schel zijn een prachtige aanvulling en kunnen zelfs kinderen overtuigen om het boek toch eens uit te proberen, zelfs als lezen niet hun favoriete bezigheid is. Het spreekt enorm aan bij kinderen. Soms staat er bijna niks op een blad, en dan lijkt het boek wel heel snel vooruit te gaan, andere keren is het een volle pagina tekst. Het staat vol met rare woorden want dwarsliggerstaal is toch net iets anders dan gewone mensentaal en dat zorgt voor grappige momenten. Maar ondanks de hilariteit zit er ook een boodschap in het boek, namelijk dat pesten niet ok is.

Ik kan dus als lezer en als mama alleen maar zeggen dat dit een heel geslaagd kinderboek is.

Hebbanbuzz – Recensie: Vogeleiland Marion Pauw

Dankzij Hebban en Uitgeverij The House of Books mocht ik ‘Vogeleiland’ van Marion Pauw lezen. Op het eerste gezicht sprak de cover mij niet erg aan maar de korte inhoud des te meer. Echter tijdens het lezen, bleek de cover wel heel goed bij het boek te passen. Als je wat langer kijkt, die je in de vorm van de mond een eiland en bij de neus enkele vogels.

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van Berend en van Nicole. De zus van Nicole, Marianne is op jonge leeftijd weggelopen van huis. Tot op heden werd ze nog niet teruggevonden. Ook zoveel jaar later, blijft de verdwijning Nicole parten spelen. We lezen echter ook het verhaal van Marianne, maar dan vanuit het perspectief van Berend. Marianne bleek samen met Berend te zijn weggelopen naar Vogeleiland. In Vogeleiland gaan ze volgens de natuur leven. Alleen Berend houdt via zijn job en af en toe wat boodschappen nog contact met de buitenwereld. Alles loopt goed tot Marianne zwanger is en bijna moet bevallen. Plots wil ze weer terug naar huis. Uit schrik om zijn kind en zijn vrije leven kwijt te raken, beslist Berend om haar gevangen te houden.

Dit boek heeft vooral een onderhuidse spanning. Berend is niet normaal, zelfs een beetje psychopathisch en hij kan zomaar even gek reageren. De ene dag is hij eerder zorgend, de andere dag zou hij Marianne liever dood laten gaan. Als lezer heb je dus echt geen idee hoe het verhaal zal verdergaan en ben je benieuwd hoe dit zal aflopen. Dit alles wordt geschreven in een heel vlotte en aangename schrijfstijl. Maar de perspectieven van Berend vond ik het leukste om te lezen omdat daar de spanning toch hoger was. Het verhaal is niet altijd even realistisch maar ik heb mij daar eigenlijk niet aan gestoord. Zeker de moeite waard als je van psychologische thrillers houdt.

Blogtour: Tamara Arts – In het duister

Wat keek ik uit naar dit boek! Al sinds we de cover en de flaptekst te zien kregen, was ik echt enorm nieuwsgierig naar dit boek. Toen ik het blogtourpakketje ontving, ben ik dan ook meteen gaan lezen.

De cover is prachtig. Die maakt meteen duidelijk dat het hier om een eng boek gaat. Maar ook het binnenwerk is heel mooi. Het is echt allemaal heel sfeervol en je kan je meteen gaan inleven in de setting van het verhaal.

In het boek gaan vijf vrienden op vakantie naar de Ardennen. De familie van Ashley, één van de jongeren heeft daar een huis geërfd, dus ideaal voor een goedkope vakantie. Als ze aankomen, blijkt het heel erg te stormen. Nog nooit eerder hadden ze zo’n storm meegemaakt. Eenmaal ze veilig het huis zijn binnengeraakt, blijken er een aantal vreemde en creepy dingen te gebeuren.

Het verhaal wordt elk hoofdstuk verteld vanuit het perspectief van een ander personage. Ze hebben elk hun eigenheden en gaan ook allemaal anders om met de situatie. Dit wordt heel goed uitgewerkt maar je moet je hoofd er wel een beetje bijhouden.

Ik had een eng verhaal verwacht én het was ook écht eng toen ik het las. Echt een griezelverhaal. Als het een film was, zat ik wellicht af en toe met mijn handen voor mijn ogen. Maar bij een boek, leest dat nogal moeilijk 😉. Bovendien zit er ook écht een verhaal achter en is het niet gewoon een opeenvolging van griezelige situaties. Ik mag natuurlijk niet teveel verklappen, dus meer kan hier niet over vertellen. Naast het griezelelement is het thema vriendschap ook mooi verwerkt in het boek. Want enkele van de vijf vrienden hebben een geheim. Als de spanning tussen hen stijgt, blijkt ook het geheim niet meer veilig. Dit creëert een situatie van wantrouwen, maar tegelijk moeten ze ook op elkaar vertrouwen als ze de nacht in dit enge huis moeten doorbrengen.

Ik heb echt genoten van dit boek! Ik wil nu meer zulke verhalen lezen. Het risico op nachtmerries neem ik er dan wel bij.

Wrap-up Maart

De maand maart is alweer voorbij. Het is lente! De voorbije dagen heb ik gelukkig een beetje kunnen genieten van het zonnetje want zo te zien zijn de volgende twee weken niet erg warm. Maar ik heb wel vakantie dus, hopelijk laat het zonnetje zich nog wat zien!

In maart heb ik weer veel mooie boeken gelezen. Ik las in het totaal 10 boeken, 4 novelles, 1 kortverhaal en 4 nieuwe prentenboeken/voorleesboeken. Eén boek was een proefleesexemplaar. Wat heel leuk was om te lezen maar waar ik verder nog niet veel over zal vertellen. Als het boek verschijnt, mag ik er wel deelnemen aan de blogtour, dus nog even afwachten! Twee boeken waren een juryboeken, dus ook daar kan ik niks over kwijt.

Maar alle andere boeken kan ik wel met jullie delen:

  • Celine Malyser – Vrouw. Met Kind (****)
  • Darline Degheldere – De vijfde kamer (***)
  • Chinouk Thijssen – Gegijzeld (****)
  • Eva Burgers – Under cover (****)
  • Tamara Aerts – In het duister (*****) – Recensie volgt op 4 april
  • Sandra J. Paul – Sugar Rush (****)
  • Winchester McFly – Nachtmerrie (****)
  • Roos Vlogman – Raaf (***)
  • Tamara Haagmans – Italiaanse toestanden (****)
  • Riley Sager – Voor het donker thuis (****)
  • Juultje Van Nieuwenhove – CTRL+A (****)
  • Damen & Vandermeeren – Meedogenloos (*****)

En deze kinderboeken las ik samen met mijn jongste zoon:

  • Pim Lammers – Hoe beroof je een bank
  • Scott Stuart – Mijn schaduw is roze
  • Floortje Fleming – De eerste schooldag
  • Joost Van Ekeren – Tido & Lali

Heel fijne, mooie en spannende boeken dus! Mijn favorieten deze maand waren: ‘In het duister’ van Tamara Aerts en ‘Meedogenloos’ van Damen & Vandermeeren. En vinden jullie statistiekjes ook leuk? Dan heb ik er een paar voor jullie: Vijf boeken waren e-books en 14 boeken waren fysieke exemplaren. Ik heb 3294 bladzijden gelezen wat neerkomt op gemiddeld 111 blz. per dag. Ik mocht ook weer veel nieuwe boeken in mijn boekenkast zetten. 17 boeken kregen een plaatsje in de kast en 5 boeken vonden de weg naar mijn e-reader. Ook heb ik mijn allereerste boekenbox (van youngadults.nl) ontvangen én mijn allereerste booksleeve (van bookaddictnl). Het was dus ook een maand met ‘eerste keren’ ;-).

Op naar een nieuwe maand nu! Welk boek staat zeker op je TBR voor april?

Recensie: Céline Malyster – Vrouw. Met kind

Toen Céline Malyster vroeg of ik haar boek wilde lezen, was ik enorm benieuwd naar het verhaal. Ondanks dat het verhaal gaat over een alleenstaande moeder, en ikzelf dat niet ben (wel moeder, niet alleenstaand) was ik benieuwd of er ook herkenbare dingen in zouden staan. Het is een fictief verhaal maar ook deels gebaseerd op de ervaringen van de auteur zelf.

Het hoofdpersonage, Céleste, is nog voor de geboorte van haar kind verlaten door de vader van haar kind.

“Een brug met ongelijke steunpilaren raakt vroeg of laat uit balans”.

Ze komt na de bevalling alleen terug thuis, en hoort al die tijd niks van Koen, haar ex. Zelfs niet op het nieuws dat zijn zoon, Oscar geboren is. Als hij dan eindelijk eens langskomt, dan kijkt hij niet eens naar hun zoon om. Als alleenstaande moeder is het niet allemaal even gemakkelijk. Céleste neemt de draad van haar leven geleidelijk aan terug op en komt Thomas tegen. Thomas is gehuwd maar desondanks verlaat hij zijn vrouw voor haar. Ze vormen samen een gezin, zoals ze altijd al gewild had, alhoewel ze daar enerzijds ook een beetje schrik voor had.

“Maar ze weigerde te functioneren als een Ikea-bouw-gezin, want daaraan zaten schroeven los, ongeacht hoe trots je was eens het overeind stond’.

 Oscar ziet Thomas als zijn vader. Ook op professioneel vlak komen er positieve dingen aan voor Céleste en het lijkt erop dat alles goed gaat, een leuk gezin, boeiend werk. Tot de vader van Oscar na acht jaar aan de deur staat en contact met zijn zoon wil…

Het verhaal wordt onderverdeeld in verschillende delen, waarbij ze elk een titel krijgen die zowel naar paardrijden verwijst als naar de fases die Céleste gedurende de tijd meemaakt. Een fijn geschreven verhaal over hoe Céleste als alleenstaande moeder uit het dal kruipt, de teugels zelf in handen neemt en stilaan het leven krijgt dat ze altijd gedroomd had. Sommige dingen kwamen inderdaad herkenbaar over. Een mooie roman over moederschap, over liefde, over de ups en de downs in het leven.

Blogtour: Darline Degheldere – De vijfde kamer

Vandaag mag ik jullie ‘De vijfde kamer’ voorstellen voor de blogtour van Hamley Books. Deze thriller is het debuut van Darline Degheldere en ze was hiermee één van de laureaten van de Fintro Prijs van het spannende boek in 2020.

Het verhaal start met Claire die samen met haar man Bram en drie andere bevriende koppels op hun jaarlijkse midweek vakantie zijn. Het lijkt allemaal goed te gaan maar de laatste ochtend wordt Bram dood gevonden in ‘de vijfde kamer’. Een kamertje dat niet echt gebruikt wordt maar omdat Bram zo dronken was, hadden ze hem de avond voordien daar op bed gelegd. De dokter die erbij wordt gehaald, oordeelt dat het om een natuurlijk overlijden gaat maar is dit ook zo? Claire en haar tweelingszus Margot hebben daar hun twijfels over.

Je komt meteen in het verhaal. Er is een dode en er rijzen vragen op over hoe dit is kunnen gebeuren. Claire lijkt het weliswaar allemaal nogal makkelijk op te nemen en ook bij hun dochter is er weinig verdriet te merken. Bram wordt gecremeerd en iedereen gaat door met zijn leven. Toch blijft er iets knagen bij Claire en door een aantal gebeurtenissen gaat ze bij Albert, een rechercheur op rust, te rade. Albert helpt mee om uit te vissen wat er gebeurd zou kunnen zijn. Het verhaal kent een vrij lange aanloop met weinig spanning. Bram blijkt bij weinig mensen op een goed blaadje te staan en meerdere personen zouden wel een motief kunnen hebben om hem te vermoorden. Het blijft wel redelijk oppervlakkig, er is geen diepgaand onderzoek en de motieven vallen soms ook wat ‘uit de lucht’.

Maar ondanks deze punten is dit boek wel goed voor enkele uurtjes leesplezier. Darline Degheldere heeft een mooie en vlotte schrijfstijl. Het verhaal is recht toe recht aan geschreven zonder overbodige beschrijvingen. En op het einde heeft ze nog een verrassende wending in petto.
⭐⭐⭐

Extraatje voor de puzzelaars onder ons. In het verhaal wordt een code ontcijferd. Maar wat leuk is, is dat die volgens mij ook valt op te lossen door iemand die dat graag doet. Dus ik daag je uit om bij het lezen van het boek, de code sneller te ontcijferen dan de personages 😉.

Recensie: B.A. Paris – De therapeut

Vandaag verschijnt het nieuwe boek van B.A. Paris. Dankzij Ambo Anthos / Literaire Thrillers mocht ik dit boek al vooruitlezen.B.A. Paris is één van mijn favoriete thrillerauteurs dus ik was enorm benieuwd naar dit nieuwe boek.

Alice en haar man Leo gaan samenwonen en verhuizen naar The Circle, een gated community in Londen. Alice wil graag zo snel mogelijk kennis maken met hun nieuwe buren. Op een bepaald moment blijkt dat de vorige bewoonster, Nina vermoord werd in haar huis. Alice is geschokt wanneer ze dit te weten komt en probeert uit te zoeken wat er juist gebeurd is. Het is niet gemakkelijk want alle buren blijken er geheimzinnig over te doen.

B.A. Paris zet weer een spannende psychologische thriller neer vol met onverwachte wendingen. Je wordt heen en weer geslingerd tussen de personages en op een bepaald moment heb je iedereen wel eens verdacht. De auteur heeft een fijne schrijfstijl en het boek is weer een echte pageturner. Omdat het verhaal volledig verteld wordt vanuit het standpunt van Alice, heb je er het raden naar wat haar buren echt denken achter haar rug, net zoals Alice. De grote vraag is ‘wie kan je vertrouwen?’ B.A. Paris heeft me weer niet teleurgesteld!